دو استفاده مىشود كه زندانى مىشود . در ذيل معناى باغى ، روايات و آراى فقيهان مىآيد : نظر فقيهان شيعه در معناى باغى 1 . شيخ طوسى : هر كسى كه بر ضد امام عادل بشورد و بيعت او را بشكند و با اوامر او مخالفت كند ، باغى است و امام مىتواند با او بجنگد . « 1 » 2 . على بن حمزه : باغى هر كسى است كه بر ضد امام عادل بشورد . « 2 » 3 . ابن ادريس : جنگ با اهل بغى واجب نيست و احكام آن بر آنان جارى نمىشود مگر با سه شرط : يكى اينكه آنان در پناهگاهى باشند كه پيش‌گيرى از آن‌ها و متفرق كردنشان ممكن نباشد مگر با صرف اموال و تجهيز ارتش و كارزار . دوم اينكه از چنگ امام خارج شوند و در شهر يا روستايى مستقل زندگى كنند ، ولى اگر با امام باشند و در چنگ او ، اهل بغى نيستند . سوم اينكه براى جدايى از رهبرى توجيه درستى از نظر خودشان داشته باشند ، امّا كسى كه بدون توجيه ، از رهبرى جدا شده است اين قاطع طريق است و حكم ايشان حكم محارب است نه باغى . « 3 » 4 . يحيى بن سعيد : باغى كسى است كه در بيعتى كه مسلمانان با امام انجام داده‌اند داخل نشده باشد يا اينكه بيعت با امام را بشكند . « 4 » 5 . علّامه حلّى : هر كس بر ضد امام عادل بشورد باغى است و بايد با او جنگيد . « 5 » 6 . همو ( پس از نقل مضمون كلام سرائر ) : من به اين مسأله اشكال دارم . « 6 » 7 . شهيد اوّل : هر كس بر يكى از امامان معصوم بشورد ، باغى است و واجب است با او كارزار شود . « 7 »

--> ( 1 ) . نهايه ، ص 296 . ( 2 ) . وسيله ، ص 205 . ( 3 ) . سرائر ، ج 2 ، ص 15 . ( 4 ) . جامع للشرائع ، ص 241 . ( 5 ) . قواعد الاحكام ، ج 1 ، ص 118 ؛ و علّامه حلّى در مختلف الشيعة ( باب « جهاد » ، ج 4 ، ص 448 ) عدم تسليم حق به او را اضافه كرده است . ( 6 ) . تحرير الاحكام ، ج 1 ، ص 155 . ( 7 ) . روضة البهيّه ، ج 2 ، ص 407 .